Dwór w Radoniach. Historia Janeczki

Dwór w Radoniach. Historia Janeczki

35.00

Brak w magazynie

Kategoria:

Narracja większej części należy do Janeczki, cóki państwa Jana i Marii Chrzanowskich. Historia przez nią opowiedziana jest urocza, wpisana w następujące po sobie pory roku, ze świetnymi opisami rodziny, przyjaciół, służby. Uczestniczymy w codziennym rytmie życia ziemiańskiego, jego obyczajach, świętach, obrządkach. Wszystkie opisy są tak plastyczne, interesujące, że aż się nie chce wychodzić stamtąd.

Moim skromnym zdaniem książka ta ma szansę stać się dla wielu czytelnków cenną, sentymentalną pozycją w domowej biblioteczce. Jest ona wydana niezwykle pięknie – edytorska perełka, ze śliczną szatą graficzną i interesującymi fotografiami. Jak znalazł, można ją ofiarować w prezencie i starszym, którzy kiedyś w przedwojennej Polsce pomieszkiwali we dworkach, jak i młodszym, nieznającym juz niestety klimatów wielopokoleniowych gniazd rodzinnych.

To uporządkowane, piękne życie zakłóca najpierw wybuch II wojny światowej, ale naprawdę największą krzywdę zadaje i wyrządza powojenna bezprawna nacjonalizacja. I tu zmienia się narratorka, bo Janeczka umiera nagle po trzech dniach choroby. Nowa narratorka to obecna właścicielka dworu ( od roku 2001).

Dwór w latach powojennych, jak wiele innych polskich dworów, przechodzi z rąk do rąk przez różne stowarzyszenia np. Samopomoc Chłopska, PGR-y, etc. dewastowany coraz bardziej. W efekcie w 2000 roku zostaje szkielet z sypiących się cegieł, bez futryn, ram okiennych, podłóg, z walącymi się stropami etc. Taką ruinę iście bohatersko przez kilka lat przywracają do życia nowi właściciele. W 2009 roku odwiedza ich rodzina Chrzanowskich z Hanną, drugą córką urodzoną w 1946 roku przez Marię Chrzanowską. Wzruszeniom nie ma końca, gdy Hanna widzi odbudowaną siedzibę.